Το κρασί...στην Ευρώπη

    Με την εξάπλωση των Αρχαίων Ελλήνων το αμπέλι φτάνει στην Ιταλική χερσόνησο και στην Καμπανία, ενώ η Σικελία γίνεται κέντρο παραγωγής σταφυλιών. Περίπου το 600 π.Χ. οι Φοίνικες διέδωσαν την καλλιέργεια του στην Γαλλία και αργότερα οι Ρωμαίοι, που βελτίωσαν σημαντικά τις τεχνικές της καλλιέργειας και της οινοποίησης, την προώθησαν σ’ όλες τις χώρες της Αυτοκρατορίας τους, ακόμη και στην Αγγλία. Όσοι αμπελώνες απλώνονταν στις περιοχές που αργότερα θα αναπτυσσόταν η Γαλλία, γνώρισαν μια πετυχημένη περίοδο με τους Γαλάτες.

 
 

    Με την εφεύρεση των βαρελιών με τα οποία αντικατέστησαν τους ασκούς και τους αρχαίους αμφορείς, καθώς και με νέες ποικιλίες βοηθούν στην εξάπλωση του κρασιού στην Βουργουνδία, στον Λύγηρα και την Αλσατία.
    Με την παρακμή και την κατάρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επήλθε η εγκατάλειψη της αμπελοκαλλιέργειας και η δραματική μείωση της κατανάλωσης οίνου στην Δυτική και Κεντρική Ευρώπη.
    Το κρασί έγινε εκ νέου γνωστό στην Ευρώπη μέσω των Βενετών και των Γενουατών μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους. Οι Σταυροφόροι και οι δυτικοί φεουδάρχες κατά την επάνοδό τους στη Δύση ύστερα από βραχεία ή μακροχρόνια παραμονή τους στο Βυζάντιο μετέφεραν ποικιλίες αμπέλου, τις οποίες μεταφύτευαν κυρίως κοντά στα παράλια της Μεσογείου. Τον 15ο  αιώνα η επέκταση του αμπελώνα ήταν μεγάλη και η καλλιέργεια των αμπελιών γινόταν παντού στη Γαλλία.

    Κατά τον 18ο αιώνα η ανακάλυψη των φανταστικών εδαφών του Μεντόκ δίνουν εξαιρετικά κρασιά, ενώ η τεχνογνωσία κατασκευής γυαλιού φέρει την επανάσταση στις μεθόδους οινοποίησης και κατανάλωσης, όπως και την εξέλιξη όσων κρασιών μπορούν να υποστούν παλαίωση. Η ανοδική πορεία διακόπτεται το 1875, από την φυλλοξήρα, μια ασθένεια που προσβάλλει το φυτό στις ρίζες του και εξαπλώνεται αργά και καταστροφικά. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα στους παλιούς αμπελώνες μεταφυτεύονται αμερικανικά αμπέλια.Από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και σήμερα οι κυβερνήσεις εφαρμόζουν μια πολιτική μείωσης της υπερπαραγωγής και ενθάρρυνσης παραγωγής ποιοτικών κρασιών.